Voorbeelden van speeches

Uitreiking van een Yad Vashem onderscheiding

Enkele fragmenten uit een speech

In de oudejaarsnacht hoorde ik vuurwerk afsteken. Dit jaar deden de knallen me denken aan het geluid dat de mensen in oorlogsgebieden vaak dag en nacht horen. Het zijn agressieve geluiden, die mensen opjagen en waarover de vele vluchtelingen in West-Europa kunnen verhalen. Ze komen hierheen omdat we hier mogen zijn in een stabiele en vrije samenleving, zonder oorlog en welhaast zonder excessief geweld.

Maar stelt u zich eens voor dat het hier morgen oorlog is, hier, in het zo rustige De Bilt. Het is haast niet voor te stellen na ruim zeventig jaar vrede in dit land. Toch nodig ik u uit om met mij te verkennen welke gevoelens dat in u naar boven brengt. [Hier even pauzeren]. Ik kan me voorstellen dat er bij veel mensen een gevoel van ontreddering naar boven komt, van ontzetting, van onzekerheid. Welke plannen heeft de overheerser? Waarop kan ik nog vertrouwen? Ben ik nog wel veilig? Zijn mijn dierbaren dat ook? Het zijn maar een paar van de vragen waarover je het hoofd kunt breken, wanneer je land bezet wordt door een agressor. Het doet vandaag de dag veel inwoners van bezette gebieden vluchten naar plaatsen op de wereld waar ze zich deze vragen niet hoeven stellen. Dat ze daarvoor huis en haard verlaten, zegt veel over de impact van oorlog op het dagelijks leven.

Bron: de Vierklank

Bron: de Vierklank

Lintjesregen in gemeente De Bilt

Enkele fragmenten uit een speech

“Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven”. De woorden, waarmee Gerard Reve zijn roman “De Avonden” afsloot, zijn vandaag van toepassing: de verdiensten van acht burgers van de gemeente … zijn niet onopgemerkt gebleven. In de oude raadzaal van het gemeentehuis van … mag ik uw gastheer zijn op deze heel bijzondere dag, zeker voor de acht die ik dadelijk mag onderscheiden. Het heeft Zijne Majesteit namelijk behaagd om hen hier en nu te eren met een Koninklijke onderscheiding: er is dit jaar een echtpaar bij en twee broers, wat het voor mij nog meer bijzonder maakt.

Vanuit die vrijheid heeft u ervoor gekozen om goed te doen, om te helpen, om bij te dragen aan het welzijn van de samenleving, in uw nabije of verre omgeving. U krijgt van mij straks de medaille opgespeld, die bij uw onderscheiding hoort. Alleen vandaag draagt u deze medaille. Daarnaast krijgt u een draaginsigne: een lintje dat u kunt dragen bij bijzondere gelegenheden. De medaille blijft eigendom van de staat; het zou niet passend zijn als uw onderscheiding over tientallen jaren op de vrijmarkt te koop wordt aangeboden, om maar eens iets te noemen. Het draaginsigne is uw eigendom. U kunt het met trots dragen als een royaal eerbetoon voor uw inzet.

Het begin van het voorwoord uit het boek “100 jaar Bilthoven”

Bilthoven is sinds 1917 de naam van een dorp ten noordoosten van De Bilt. Laatst sprak ik iemand die verbaasd was over het plaatsnaambord: “Bilthoven, gemeente De Bilt”. Hij had het eigenlijk andersom verwacht: “De Bilt, gemeente Bilthoven”. Zonder kennis van de geschiedenis is dat begrijpelijk: Bilthoven heeft een grotere oppervlakte en draagt de naam van een station. Bovendien ligt het Biltse gemeentehuis Jagtlust in Bilthoven en niet in De Bilt. Maar gelukkig is er nu dit boek.